Article
1 comment

De bal is aan het rollen

Inmiddels heb ik de eerste etappe gestapt die Camille volgde op hun vlucht voor de oorlog.
Je kan het lezen op deze blog onder ‘Vlucht van Camille – Vertrek uit het dorp’.

Vandaag staat er een artikel in de krant Het Laatste Nieuws over het herdenkingsconcert in Wijtschate,  met daarbij de foto van Camille, zijn broer Marcel en zijn zus Zoë (ook die van mij erbij, dit vind ik niet zo belangrijk – maar wel leuk natuurlijk).
Dat artikel is gepubliceerd omdat het verhaal van Camille als een rode draad doorheen het herdenkingsconcert loopt,  en zo model staat voor wat lokale bewoners toen mee maakten.
Deze blog wordt ook vermeld in het artikel. Aan nieuwe blogvolgers: welkom!

Vanmiddag maakte ik een klein wandelingetje en werd aangesproken door Albert Gauquie uit Kemmel. Hij las vanmorgen het bewuste artikel in de krant en vroeg me of de foto in de krant de foto is waarop Camille samen met andere regionale veldwachters werd vereeuwigd. Inderdaad, die foto heb ik. Ik bezorg Albert binnenkort de namen van de andere veldwachters, want die staan achter op de foto netjes opgesomd en Albert wil deze graag kennen.
Albert heeft mijn grootvader Camille, de veldwachter, nog gekend. Albert was zelf veldwachter in Dranouter. De vader van Albert was ook veldwachter. Albert kent nog een anekdote over Camille!
Hier volgt het. Ik herkende dadelijk mijn grootvader. Prachtig!
Op zondag kwamen de boeren vroeger van op het verre platteland (Wijtschate is heel uitgestrekt) naar de hoogmis in het dorp.
Na de mis, stapte Camille samen met de landbouwers die huiswaarts gingen, naar het kruispunt ‘De Dreve’, waar hij het verkeer regelde zodat iedereen veilig en wel thuis geraakte. Camille sloeg hierbij geen enkele zondag over.
Toen Camille met pensioen ging, werd er uiteraard een nieuwe veldwachter aangesteld. Nieuwe tijden, nieuwe wetten: op zondag werd het verkeer niet langer geregeld voor de boeren.
Camille was hierdoor zo aangedaan, dat hij nog wekenlang ‘in burger’ op zondag vrijwillig het verkeer ging regelen na de hoogmis. Dit tot hij teruggefloten werd, dat dit niet langer zijn taak was.
Van plichtsbewustzijn gesproken :-). Zo was hij inderdaad.

 

1 Comment so far

  1. Hey Ingrid,
    Vandaag zag ik een artikel in de krant en ik heb meteen deze blog opgezocht.
    Ook mijn grootvader was soldaat (samen met 3 broers) in “den grooten oorlog” en ik besef nu ook dat dit eigenlijk nog ‘maar’ 100 jaar geleden is. Peter Gery vertelde daar vaak over en net als jij, was ik als tiener niet zo geïnteresseerd. Jammer, want ik denk dat ik nu alle details zou willen horen. Heel veel succes!!
    Je ex collega…

    Reply

Geef een reactie

Required fields are marked *.