Article
0 comment

Augustus

Ik ben geabonneerd op ‘De Oorlogskranten’, zie www.deoorlogskranten.be. Elke week ontvang ik een selectie uit de kranten van 1914, met boeiend en verklarend commentaar. Uitermate interessant.
Bij de krant Het Laatste Nieuws kan je momenteel ook  (een kopie van) de toenmalige krant van 1914 terugvinden.

We zijn augustus 2014. De oorlog was 100 jaar geleden in augustus (4 aug.) al gestart maar was nog niet tot in de Westhoek – lees ‘Wijtschate’ – gearriveerd. In hoeverre zouden Camille en zijn ouders verontrust zijn geweest, in een tijd waarin een stad als Brussel bijvoorbeeld, een verre dagreis betekende, als je het al in één dag kon halen.
De kranten zijn in augustus 1914 hoogst optimistisch en/of willen geen paniek zaaien onder de bevolking: boven de krantenartikels staan titels als: ‘Onze helfhaftige soldaten’, ‘Het terugtrekken der Duitschers’, ‘Het Duitsch Plan verijdeld’, … maar ook een heel klein artikel: ‘Onverwijld binnenroepen der Klasse van 1914’.
In ‘De Poperinghenaar’, de lokale krant waarvan ik aanneem dat die ook in Wijtschate werd gelezen, lees ik op 9 Oogst* (*augustus) op de voorpagina: ‘Europa in oorlog’, Hevige gevechten, Schitterende zegepralen der Belgen. Frankrijk en Engeland schieten ter hulp.’ Bron Historische kranten.be.

In Wijtschate wist men toen nog niet dat het hele dorp zou worden platgewalst door de oorlogmachine, evenmin dat – 100 jaar later – duizenden toeristen de regio zouden bezoeken, op zoek naar de historische achtergrond van de groote oorlog.

 

Article
1 comment

Hoe het begon

Behalve met vriendinnen op stap gaan, naar de jongens kijken en veel ‘leute’ maken, is de rode draad die mij aan mijn tienertijd herinnert, mijn opa Camille.
Camille die vertelt over hun vlucht voor den Grooten Oorlog, Camille die zonder uitzondering elke avond stipt naar het ‘gesproken dagblad’* (*het journaal) keek, ongerust als hij was bij elk nieuw internationaal conflict.
Camille ook die me – al heel jong – toonde dat de akker achter ons huis vol met loden ‘bolletjes’* (*loden onderdeeltjes van shrapnel, oorlogsprojectiel) lag. Camille ook die me – als een goede opa – op het hart drukte, nooit maar dan ook nooit een oorlogstuig aan te raken. Tot op vandaag volg ik nog altijd zijn raad, gelukkig maar.
Er zijn al duizenden boeken geschreven over de Eerste Wereldoorlog. Deze blog kan daar informatief weinig of niets aan toevoegen.
Volg deze blog als je wil weten of ik de puzzel van het (familie) verhaal kan samenstellen. Het is het verhaal van zoveel mensen in de Westhoek.
Volg deze blog als je wil weten hoe het is om te leven in een regio die 100 jaar geleden het toneel was van zoveel leed.
Volg deze blog als je wil weten welke emoties er leven, welke reacties er zijn onder de lokale bewoners over zoveel interesse in het vroegere ‘slagveld’.
Opa Camille: dit is voor jou!